Nekoliko
srednjevekovnih naselja se nalazilo na teritoriji
danasnjeg Visnjiceva (Grka) ili u najblizoj okolini.
Tragovi tih naselja su ocuvani do danas bilo u nazivima
zemljista, bilo u ostacima materijalne kulture. Jedno
od tih je Gerekmezev, zabelezeno jos 1275. godine,
koje je dalo ime danasnjem Grku. Gerekmezev je prvo
pripadao Sarengradu, zatim Kukujevcima i Virgradu,
pa je kasnije kraljevskom darovnicom dat feudalnom
posedu tvrdjave Morovic. Gerekmezev se kasnije belezi
kao "sanac Grk". Predanje da je mesto dobilo
ime po nekom trgovcu Grku samo je narodno objasnjenje
za ime nepoznatog porekla.
Za
vreme turske vladavine nema podataka o Grku. Mesto
je naseljeno tek posle druge seobe Srba pod Arsenijem
IV Jovanovicem Sakabentom i posle pada Beograda 1739.
godine. Novo selo se ukljucuje u Vojnu granicu i potpada
pod moravicku kapetaniju Petrovaradinskog puka. To
selo se spominje u povelji kralja Matije Korvina.
Naredbom granicarskih vlasti sredinom 18. veka najveci
deo stanovnistva iz susednog sela Cipanovci naselio
se u Grk, koji se tada oformio kao selo i zadrzao
taj oblik do danas.
Crkva sv. Nikole letnjeg gradjena je
krajem 18. veka. Ikonostas je radio Marko Konstantinovic.
Ikone i svodove slikao je Jovan Ivanic.
E-mail
Imaj svoj Email vase ime visnjicevo.com. Vise o tome
Filip
Visnjic
U Visnjicevu je ziveo i sahranjen slepi guslar
Filip Visnjicpo
kome selo nosi ime Visnjicevo.
Promene u duhu, životu,
nacinu razmišljanja i delovanja doneli su kajakaši,
njihovi osnivaci i menadžeri. Kajak
klub ....
Godine
1756.Grk je imao 30 domova sa 48 stanovnika. Pored starosedelaca
u Grk su se doseljavale porodice iz Srema, Backe, Bosne,
Like, Banije i drugih krajeva. Krajem 18, veka u selu
je bilo oko 160 porodicnih zadruga. Vojnici granicari
iz Grka su ucestvovali u svim dugotrajnim ratovima koje
je vodila Austrija. U sukobima carstva i Francuske mnogi
mestani su proveli preko deset godina ginuci na ratistima
i umiruci od epidemije.
Crkva sv.
Nikole letnjeg gradjena je krajem 18. veka. Ikonostas
je radio Marko Konstantinovic. Ikone i svodove slikao
je Jovan Ivanic.
Jos krajem
19. veka osecali su se tragovi granicarskog nacina zivota.
Prema Jovanu Kozobaricu "Stare kuce behu niske,
a zidane su vecinom na brvnima, pokrivene behu sindrom.
Soba bese jedna ili dve, od koji je jedna velika zadruzna
za zimu, u sredini je kuhinja sa ognjistem i velikim
otvorenim odzakom. Nosnja je granicarska. Muski leti
idu u gacama i opancima, a preko poduze kosulje nose
tkan sareni pojas, zatim imaju carape sarene ili zelene
boje, a neki obojke od vune crvene. Zimi nose kozuh,
koji je saren i ima silna ogledalca, sobito kod momaka....
Zenske nose crvene suknje, zimi pak jos i sarane kozuscice,
a gde koja i veliki kozuh"
Srpska
skola veroispovednog karaktera osnovana je 1756.godine.
Od 1848. godine nju su mogla pohadjati i zenska deca.
Krajem stoleca skola je pretvorena u komunalnu sa cetiri
uciteljska mesta. Radila je u zgradama crkvene opstine,
koja je bila prilicno imucna.
Ceo grcanski
atar je imao 12.238 jutara zemlje, od toga su Srbi posedovali
5.503 jutra, opstina 1.260, a pod sumom se nalazilo
5.473 jutra. Suma je bila zajednicka. I ako je imao
prilicno velik atar, od zemlje nije bilo velike koristi,
jer Grk lezi nisko i cesto je bio plavljen. U granicarsko
doba bilo je slobodno pustati svinje u sumu, dok su
goveda uzgajana po brojnim livadama. Grk nikada nije
imao kameni drum, pa je u neka doba godine bio potpuno
odsecen od sveta. Izgradnjom pruge Vukovar-Sid_Raca
i Grk je nekle zivnuo, a ojacali su trgovina i zanatstvo.
Pocetkom
20. veka od ukupno 349 porodica, 195 su mogle da se
izdrzavaju od obradjivanja zemlje, bilo svoje, bilo
od napolice. Preostale porodice su bile ili siromasne
ili nadnicarske, uglavnom sa kucom i nesto malo zemlje.
Po popisu
od 1910. godine u Grku je bilo 407 kuca sa 2.498 stanovnika.
Pored dvadesetak slovackih porodica, naseljenih sredinom
19. veka, u selu je zivelo nekoliko jevrejskih i nemackih
porodica.
Posle prvog
srpskog ustanka u Grku je oko dvadeset godina ziveo
Filip Visnjic, najpoznatiji srpski narodni pesnik i
guslar. Tu je umro, pa se u njegovu cast selo Grk od
1935. godine zove Visnjicevo.
Posle ukidanja
Vojne granice mesto je naj pre pripadalo srezu Morovic,
a zatim Sidu. Godine 1910. selo je imalo 341 kucu sa
2.323 stanovnika. Po popisu iz 1931. godine selo je
brojalo 2.667 stanovnika.
U drugom
svetskom ratu iz Visnjiceva_ Grka je u rat otislo 181
mestana, od kojih je 68 poginulo. Najteze trenutke selo
je prezivelo 10. marta 1944. godine, za vreme pokolja
u ofanzivi muslimanske Handzar divizije. U selu Grk
bilo je 840 zrtava fasistickog terora.
Tekst
o istoriji Visnjicava dobijen od Istoriskog arhiva Srema
Sremska Mitrovica
